Rente op SNS-betaalrekening boerenbedrog

In de laatste SNS-reclame bewerken twee wildplakkers een buitenmuur met de leus “Wij willen NU rente op onze betaalrekening!” Dan stopt een motoragent. Niet om de wildplakkers te bekeuren, maar om “Ik ook” erbij te plakken.

Een mooi staaltje reclame. Twee bestolen consumenten, een agent die het onrecht aanpakt door burgerlijke ongehoorzaamheid te steunen en een SNS die zich voordoet als filantropisch bedrijf.

Ja, de SNS geeft maar liefst 1,25% rente over het tegoed op een lopende rekening.

Maar bij een bank moet je altijd zoeken naar addertjes onder het gras. Niks voor niks. De top moet kunnen blijven graaien, dus de klant moet geplukt worden. En als dat kan met boerenbedrog dat eruit ziet als filantropie, dan is iedereen gelukkig. De bank verstevigt haar concurrentiepositie door imagebuilding, de bonussen zijn weer in de knip en de klant denkt te worden gematst.

Denkt, ja! Want wat is het geval? De SNS geeft 1,25% rente over een tegoed van maximaal 5000 euro. Maar de rekeninghouder moet hiervoor wel 2,50 euro per maand betalen. Per jaar is hij dus gegarandeerd 30 euro kwijt. Om die 30 euro aan rente terug te verdienen, moet er gemiddeld maar liefst 2000 euro op de rekening staan. Zeg maar 3500 euro aan het begin en 500 euro aan het eind van de maand. Een situatie die de meeste rekeninghouders onwaarschijnlijk voor zal komen.

Mocht u zich desondanks door de SNS willen laten besodemieteren, dan krijgt u een gelikt digitaal kasboekje cadeau, waarmee met een beetje handigheid uitgerekend kan worden hoeveel geld u aan de SNS hebt geschonken. O ja, de SNS deelt ook nog een tweede bankpas uit, die u zelf mag ontwerpen. Met twee bankpassen kunt u namelijk meer kopen, waardoor de SNS nog minder rente hoeft uit te keren.

Al 75.000 mensen gingen me voor, zo schreeuwt de SNS in de brief die ik onlangs kreeg. Ja, met iedere overstapper wordt het boerenbedrog door de SNS omvangrijker.

Henk van Blijderveen

(1 Timoteüs 6,10)

Met de dominee naar Israël?

Iedereen heeft zo zijn helden om zich in te verdiepen. De mijne is Jezus. Ik probeer zoveel mogelijk van Hem te weten te komen. Ik lees over Hem in de Bijbel, in periodieken als het Zoeklicht, Israël en de Bijbel, de Stem en Amen. Zondags is er nog een overdenking waar Jezus, als het goed is, centraal staat. En bovendien heeft Jezus zijn Geest gegeven om Hem als waarheid te kunnen ervaren.

Oh ja, ik vergeet bijna om de Israëlreizen te noemen. Educatief en vaak geloof versterkend. Fascinerend om voetstappen te zetten op plaatsen waar Jezus 2000 geleden heeft gelopen. Om te zien waar Hij aan het kruis de wereld voorgoed veranderde.

Goed Idee Reizen speelt er gewiekst op in. Hun paginagrote advertentie op de achterkant van de Visie kopt verwijtend: “En waarom gaat uw dominee niet naar Israël?”. Behalve het aanklagende woordje “En”, ergert mij het eruit knallende “uw dominee”. De door God gegeven vrije keus wordt de man bijkans ontnomen. Wil hij nog meetellen en herderlijk voor vol worden aangezien, dan leidt hij zijn kudde naar Israël. Deze advertentie doet me denken aan reclames waarin kinderen gebruikt worden om ouders aan te zetten tot koopgedrag. Reclames die van onwillige ouders, barbaren maken.

Goed Idee Reizen promoveert de Israëlreis handig tot een statussymbool. Tot een happening die je als christen meegemaakt moet hebben. Deze organisatie voelt haarfijn aan, dat er handel zit in het creëren en cultiveren van een pelgrimstocht waarmee je thuis kunt komen.

Ze bedienen zich van een grote stempel: 5 jaar jong. Een stempel die kwaliteit en dynamiek suggereert. Voor mij geeft de stempel aan dat Goed Idee Reizen met haar reclamefatsoen pas in de kinderschoenen staat. Vijfjarigen moeten tenslotte nog veel leren…

Henk van Blijderveen

Nespresso. Wat hels!

Knap opgezet zijn ze, de commercials van Nespresso. Ze halen de hemel naar beneden omdat daarboven geen Nespresso wordt verkocht.

De zojuist bekeerde Nespresso-discipel, George Clooney, stapt met zijn Nespresso-apparaat, what else, en een zwik mooi vormgegeven, kleurige capsules, de Nespresso-kerk uit.

Eerst gooit Petrus, starring John Malkovich, Clooney een piano op zijn hoofd. Dood en gemoedereerd stapt George met zijn hoofd in de wolken en zijn tasje Nespresso-prulletjes aan de hand een hemelse trap op. Alsof hij een Oscar in ontvangst gaat nemen. Helaas is het dit keer niet prijs. Bij de hemelpoort dwingt onze nep-Petrus hem tot een keus: je tasje of je leven. George kiest met moeite voor het leven en mag nog even verder op aarde. De toon is gezet.

Bij de meest recente commercial zien we Clooney weer de Nespresso-kerk binnengaan. Natuurlijk zijn er ook de vertrouwde engeltjes en de offerandes aan de schepper van alle heerlijkheid, het Apparaat. Op het laatste druppeltje doet het Apparaat extra zijn best. Vol en romig laat het goddelijke vocht zich op de crème de la crèmelaag vallen. Als een stagediver veert hij voor het oog van de camera hemelwaarts om tenslotte op te gaan in de massa.

Maar dan ziet George zijn kwelgeest, rent met een tas vol gescoorde capsules naar buiten, houdt een taxi aan en denkt veilig te zijn. Maar de pseudo-Petrus laat zien dat hij een koffiepact met hogere machten heeft gesloten. Hij is de bestuurder van de taxi en produceert bliksem en donder als pressiemiddel.

Uiteindelijk staakt George de innige omarming van zijn capsules en geeft ze beetje bij beetje aan Petrus. Petrus als maffiose koffiejunk en George als gebruiker-drugskoerier. Een armzalig duo.

Ik ben maar wat blij dat de werkelijke hemel er anders uitziet. Er zal geen verdriet zijn, dus het is maar de vraag of er bakjes troost worden geschonken. Bovendien wordt er bij de poort niet gemarchandeerd. Het kaf wordt er rechtvaardig van het koren gescheiden en Nespresso-wisselgeld wordt niet aangenomen. Bovendien zal God er het stralende middelpunt zijn en niet een aanbeden Nespresso-apparaat dat afhankelijk is van afgeperste aardse aanvoer.

Het corrupte hemelbeeld van de koffiegigant schreeuwt om deze oneliner: Nespresso. Wat hels!

Henk van Blijderveen