In juni 2010 zwabberde er plots een doodzieke orka in de Waddenzee. Zou het een zieke kwal of kokkel zijn geweest, dan was het leven beslist zonder menselijke tussenkomst geëindigd. Maar een stervende orka roept een dierenliefde op die wonderlijk co-existeert met het nuttigen van gehakballen en hamburgers. Zou het iets te maken kunnen hebben met het vermogen van een orka om kunstjes op commando af te kunnen leveren?
In ieder geval vond het Dolfinarium dat de orka een voorkeursbehandeling verdiende. Voor de fondswerving en de toeloop kreeg zij de mannelijke filmsternaam Morgan en werd marketingvaardig tot troetelorka gemaakt. Maar wel een troetelorka die de natie een tijdlang in tweeën spleet.
De in de Orka Coalitie verenigden, stelden zich op als een soort geallieerden die Morgan wilden bevrijden van een verfoeilijk regiem. Een regiem dat haar als dwangarbeidster wilde exploiteren.
Tegenover de Orka Coalitie stond de vermaaksindustrie, die het beest als inkomstenbron zag, waar ze de economische oorlog mee zou kunnen winnen.
Het werd een strijd vol oorlogspropaganda. De Orka Coalitie verkondigde dat Morgan met wat begeleiding heel goed verenigd zou kunnen worden met familie in de Atlantische Oceaan.
Terwijl de vermaaksindustrie tetterde dat Morgan na vrijlating vrijwel zeker verstoten zou worden.
Uiteindelijk is Morgan onlangs per vliegtuig naar een groot bassin van een dierenpretpark op Tenerife vervoerd. Om op termijn samen met de andere orka’s kunstjes te doen. De journaals tonen ons beelden van een nog wat onwennige, maar o zo liefdevol opgevangen Morgan. De boodschap? Ga maar rustig slapen Nederland!
De verspieders van de Orka Coalitie zien daarentegen een totaal andere Morgan. Een die zielig in een hoekje van het bassin ligt te verkommeren.
Ach, deze bommen met duiten kostende oorlogssoap had voorkomen kunnen worden, wanneer we een dier niet als mens of kunstenmaker zouden behandelen.
Henk van Blijderveen
Geplaatst door Henk van Blijderveen 
