Kerstkaart 2011

Hoe nu verder?

Deze column is de laatste in een serie van drie die ik voor de Gastendienst van Evangelische Gemeente Berea-De Maten heb geschreven. De vorige columns hadden als thema “Wie is die God?” en “Wat wil die God?”

Hoe nu verder? Het thema van de Kerstgastendienst. Ik moest denken aan Jozef, toen een engel van God hem in een droom vertelde: “Jozef, zoon van David, wees niet bang je vrouw Maria bij je te nemen, want het kind dat ze draagt is verwekt door de Heilige Geest. Ze zal een zoon baren. Geef Hem de naam Jezus, want Hij zal zijn volk bevrijden van hun zonden.”

Het zal je maar gebeuren! “Zomaar” vader worden. Wat moet je geloven, wie moet je geloven en wie gelooft jou? Een emotioneel landschap met hoge pieken en twijfelachtige dalen. Ik hoor bijna de stemmen, 2000 jaar geleden: “Heb je al gehoord dat Maria zwanger is van Jozef? En ze zijn niet eens getrouwd!”

Nee, hun situatie was beslist niet makkelijk!

Net zo goed dat geloven in onze tijd niet makkelijk is. Je moet oproeien tegen de brede stroom van de evolutionisten en sceptici. Je moet meewarige blikken incasseren als je vertelt over Jezus, die aan het kruis gestorven is voor jouw zonden. En als je vertelt dat Hij ook nog is opgestaan en leeft, word je niet zelden versleten voor een extremist. Ja, dan denkt ook een christen wel eens “hoe nu verder?”

En dan heb ik het nog niet eens over de aardse rampspoed die zowel christenen als niet-christenen bedreigt. De hele financiële crisis zou wel eens kunnen ontaarden in wereldwijde armoede, voedselschaarste en energietekorten. En als mensen in het nauw zitten worden ze vervelend, dus oorlogen zullen niet uitblijven. Pandemieën, milieuproblemen en natuurrampen zullen in frequentie en omvang toenemen. Het is een scenario dat niet alleen door logisch nadenken is te schetsen. Ook de Bijbel voorzegt het.

Een beangstigend scenario voor hen die niet geloven. Maar degenen die Jezus hebben aangenomen als hun Redder en Heer, hoeven niet te wanhopen. Zij weten dat hun “hoe nu verder” vast in zijn hand ligt. Daarom vieren zij met blijdschap de geboorte van Jezus!

Henk van Blijderveen

Witte Kerst

Het pak sneeuw lijkt alles mooier te maken. Vooral de platanen van het laantje waaraan ik woon. De grillig gevormde, afgebladderde takken komen prachtig uit!

Wat meer bij de gronds laten mens en dier al snel ontsierende sporen achter in winterwonderland. Neem nu onze hond, Tucka. Haar dampende bolussen smelten zich een paar centimeter in de sneeuw om vervolgens te eindigen als koude bruine pagodes. Ter ere van de twee maal daags klaar staande etensbak. Of misschien wel ter ere van mij…

Ook haar plasjes, op zich mooi geel – een kanarie met die kleur zou bij iedere vogelshow in de prijzen vallen – zorgen voor zeldzaam lelijke, uitvloeiende contrasten in de witte maagdelijkheid.

En dan de mens. Om verplaatsingen mogelijk te maken pekelt hij de sneeuw tot een drabbige smurrie. Van boven gezien lopen de wegen als vervuilde rivieren door de besneeuwde stad. De auto’s en fietsen dragen klompen viezigheid tussen wiel en spatbord. Klompen die her en der worden uitgetrokken, platgereden en gerecycled tot nieuwe klompen.

Soms brengt sneeuw verborgen zaken aan het licht. Zo zag ik gisteren een rijtjeswoning waarvan het sneeuwloze dak vreemd afstak tegen de zwaar besneeuwde buurdaken. Ik dacht te hallucineren, keek nog eens en dacht: wie veegt er nu zijn dak? Een wijzende passant wekte mij uit mijn naïviteit: “Kijk, een wietkwekerij!”

Wiet en sneeuw. Ze hebben een overeenkomst. Beide geven mensen voor even de illusie dat de wereld mooi is; beide vertekenen beelden. Zo maakt sneeuw een ordinaire Kerst speciaal. Sneeuw als een dot slagroom op het jaarlijkse feestelijke toetje van cadeautjes, vrije dagen en Body Mass Index verhogende activiteiten.

Voor mij is Kerst, wit of niet, altijd speciaal. Omdat Jezus Christus naar de aarde kwam. Niet om mijn zonden te bedekken, zoals een dikke laag sneeuw smoezeligheid bedekt, maar om ze voor altijd weg te doen!

Ik wens u een gezegende witte Kerst.

Henk van Blijderveen

Kerstkaart 2010

Kerstkaart 2009

 

 

Koe knuffelen met Kerst

Voelt u zich eenzaam en verloren, dan hoeft u de komende Kerst niet desolaat thuis te zitten. Er liggen namelijk koeien te wachten om door u geknuffeld te worden. De koeien van Marente Hupkes en haar cursisten.

Marente Hupkes stelt zich op haar site kort en bondig voor: uitvindster van het koe knuffelen, inspirator en harmonizer. Om haar uitvinding, het koe knuffelen, wat meer status te geven, heeft ze een workshop in elkaar gefreubeld die speciaal bedoeld is voor aanstaande knuffelboeren. Als ik aan een knuffelboer denk, dan schiet allereerst mijnkleinzoon Tim in mijn gedachten. Totaal volgedronken met moedermelk wordt hij geknuffeld tot hij zijn knuffelboertje produceert.

De knuffelboeren van Marente zijn echter boeren die nauwelijks hun hoofd boven de waterige melk kunnen houden. En wat is er nou simpeler bijbeunen dan een stelletje stadsen tegen betaling los te laten op je veestapel. Zeker als je een drie uur durende workshop bij Marente hebt gevolgd. Zij leert de cursisten om te communiceren met de koeien en reacties bij hen waar te nemen. Ook de lichaamstaal van het rund is opgenomen in de leerstof. Want het is natuurlijk sneu wanneer zo’n getormenteerde gast op Eerste Kersdag ook nog eens door een koe te grazen wordt genomen.

Koe knuffelen in kerstsfeer! Als koeien zouden beseffen wat hun deze Kerst te wachten staat, zou de melk ze zuur van ellende in de uiers komen te staan. Want het is geen lolletje om als koe de eenzaamheid van de hele wereld op je rug te moeten dragen. Huilende mensen die troost verwachten van je warme flanken. Losgeslagen gasten die houvast zoeken aan je ossenstaart.

Eigenlijk wel zielig. Misschien is het koe knuffelen uit te bannen wanneer we wat aardiger voor elkaar zijn. Niet alleen tijdens de kerstdagen, maar vooral die 363 dagen ervoor.

Henk van Blijderveen

Waarom Kerstfeest?

Kerstfeest. Tegenwoordig is het vaak synoniem aan vrije dagen, lekker eten en cadeaus. Naarmate de geestelijke betekenis ervan minder wordt, lijkt de materiële betekenis terrein te winnen.

Dit steeds verder van God afraken is een trieste zaak. Juist omdat een christen met Kerst viert dat God in de Persoon van Jezus Christus als mens naar de aarde kwam. Een mens die aangeraakt kan worden. Dat is al met al behoorlijk dichtbij.

Maar Jezus ging nog een stap verder. Hij stierf voor onze zonden aan het kruis, zodat iedereen die dit offer aanneemt weer vrede heeft met God. Na drie dagen stond Hij op uit de dood en is daarna nog door veel mensen gezien om te bewijzen dat het een echt wonder was.
En nu komt het: na zijn hemelvaart stuurde Hij, niet meer belemmerd door tijd en ruimte, de Heilige Geest naar de aarde. En door die Heilige Geest is het voor ons mogelijk om deze Jezus, die nu bij God in de hemel is, te ervaren. Om met hem te praten en door hem geleid te worden. Om een persoonlijke relatie met Hem te hebben.

En na ons sterven doet God er nog eens een schepje bovenop. Dan worden ook wij niet meer belemmerd door ons lichaam en mogen we voor altijd bij God wonen. En gelooft u de Bijbel maar. Dat wordt een zalige en hemelse tijd.

Maar zolang we nog op aarde zijn mogen we Kersfeest vieren, om te gedenken hoe klein Jezus zijn werk op aarde begon. Maar ook om te verwachten hoe groots onze toekomst in Hem is!

Henk van Blijderveen

Third Day Christmas – Born in Bethlehem LIVE

Consuminderen laat minderbedeelden consumeren

Er zullen mensen zijn die zich afvragen hoe ik het in mijn hoofd haal om net voor die gezellige Kerst over het woord consuminderen te gaan schrijven. Tegen deze mensen kan ik zeggen dat juist die gezellige Kerst mij ertoe dwingt. Want we hebben met zijn allen al weer meer geld aan deze Kerst uitgegeven dan vorig jaar. Jaar in, jaar uit breken we op dit front records in een toch wel erg vreemde wereld.

Een wereld waarin de tegenstellingen tussen arm en rijk steeds groter worden. Doordat wij steeds meer consumeren, moeten andere mensen op deze aarde steeds vaker consuminderen. En dan praat ik niet over een tientje minderen op een Kerstbudget van 1000 euro. Nee, dan spreek ik over de groep mensen op deze wereld die niet kunnen kiezen voor consuminderen. De mensen die als ze nog minder eten, de hongerdood sterven. De mensen die, wat hun ziekenfondspakket betreft, niet kunnen kiezen voor een cosmetische ingreep als liposuctie waarmee de overdaad in de vorm van vet wordt weggezogen (overgewicht door een ziekte staat hierbuiten!). Nee, ik spreek over de mensen die geen ziekenfondspakket hebben. Over mensen die als vliegen sterven omdat ze aids hebben. Aids waar medicijnen voor zijn, maar waar ze het geld niet voor hebben. Geld dat er bij de rijke landen in overvloed is, maar waar de bestedingsdoelen veelal egocentrisch gericht zijn.

Het is misschien niet leuk om te horen, deze boodschap. Maar helaas is het de harde realiteit. Maar ik zou Henk niet zijn, wanneer er geen prettig alternatief zou worden geschilderd.

Weet u, dat consuminderen ook heel erg leuk kan zijn. Wat minder werken betekent dan wat meer tijd over hebben voor gezin, vrienden en hobby’s. Wat minder verdienen zal het besef van tevreden zijn met wat je hebt vergroten. Je gaat wat meer genieten van de gratis dingen in het leven. Zoals vriendschap, een zonnetje, vrijwilligerswerk en eindje fietsen. Het milieu is er ook beter mee af; minder productie, minder vervuilende uitstoot, minder kap van oerwoud, minder files.

Misschien dat u denkt: Die Henk heeft mooi praten. Wie betaalt dan mijn rekeningen? Ik wil u allereerst feliciteren met deze gedachte. Het is namelijk een prima gedachte om voldoening te smaken. Ja voldoening. Van creatief omgaan met geld. Van “dat heb ik hem weer mooi gefikst!”. Kijk maar eens op een site als http://groups.msn.com/Consuminderen. Daar worden tal van besparingstips gegeven.

Zelf heb ik ook nog een goede: De Stentor te duur? Gewoon opzeggen. Twee weken voordat het abonnement dan daadwerkelijk afloopt wordt u opgebeld door een vriendelijke dame die u aanbiedt om nog een half jaar De Stentor te lezen voor de prijs van drie maanden.

Heb ik weer een half jaar columnvoer voor half geld.

Henk van Blijderveen