Kim Jong-ill is dood, leve Kim Jong-un!

Sluit een grote groep mensen op in een land. Ontneem ze iedere blik achter de grenzen, omdat alles wat daar gebeurt slecht is. Laat ze iedere morgen horen, dat jij de vader des vaderlands bent en geef dissidenten een heropvoeding in een concentratiekamp. En ga dan eens dood. Mensen nog aan toe, dan blijkt pas goed hoe geliefd je was! Het journaal liet de Noord Koreaanse jankcultuur ter gelegenheid van het sterven van de verheven leider Kim Jong-ill in volle glorie zien.

Er waren mensen bij die oprecht jammerden als gevolg van de hersenspoeling. Het overtollige vocht van deze wassing kwam er met tuiten uit. Maar de meesten verdenk ik van toegevoegd toneelspel. Soms zo slecht gespeeld dat het erop leek dat ze gierden van het lachen. De dijenkletsers zijn er waarschijnlijk door de Noord-Koreaanse TV uitgemonteerd.

En dan de man die voordroeg uit eigen werk, geïnspireerd op Kim Jong-ill die een hartaanval kreeg in de trein. “O grote leider, ik dacht dat u een tukje deed, maar u was dood.” De nieuwslezeres die we kennen van staccato oorlogsretoriek was gebroken. Ze etaleerde een prachtig opgebouwd verdriet. Van een evenwichtig begin, via een kleine trilling naar een huilverhaal. En de regeringsvazallen van Kim Jong-ill voelden zich bij het horen van het nieuws zichtbaar verlaten en verloren. De verlatingsangst en de camera ontlokten een voorzichtig gesnif bij het geüniformeerde gezelschap dat allengs aanzwol tot een orkaan van verdriet.

De opvolger van Kim Jong-ill wordt Kim Jong-un (spreek uit als “oen”). Volgens het Noord-Koreaanse persbureau is Un “een groot persoon die uit de hemelen geboren is”. Hij is in ieder geval een kopie van zijn vader, die ook het “Juche” gedachtegoed aanhangt. Juche staat voor zelfredzaamheid. En redden doen de Kimmetjes zich voortreffelijk. Luxe in overvloed, waar het volk de hongerdood voor moet sterven.

En zo blijft het Noord-Koreaanse volk in duisternis leven. Slachtoffer van een machtswellustige leiding. Ik hoop dat de Noord-Koreanen ooit weer hun eigen identiteit mogen ontdekken. En dat er ooit godsdienstvrijheid in het land zal komen. Want werkelijke verlossing kan alleen in Jezus gevonden worden.

Henk van Blijderveen

Noord-Korea dopt eigen heilige boontjes

Korea is na WOII doormidden gescheurd in Zuid- en Noord-Korea. Zuid-Korea ontwikkelde zich in 65 jaar tot een economische factor van formaat.

En Noord-Korea? Als communistische satellietstaat van Rusland dansten haar inwoners begrensd naar de pijpen van de grote leider, Kim-Il-sung. Leider van 1948 tot zijn dood in 1994. En hij is nog steeds in functie als postume “Eeuwige President”. “Juche” is het toverwoord van Kim-Il-sung. Noord-Korea moet juche, zelfvoorzienend, worden. Een zelfvoorzienendheid die meer dan 1 miljoen hongerdoden heeft opgeleverd…

Qua religie is Noord-Korea ook zelfvoorzienend. Juche eist dat de Noord-Koreanen hun eigen heilige boontjes doppen. Boontjes gedipt in een goddelijk sausje. De grootste heilige boon is, daar is ie weer, Kim-Il-sung, de eeuwige dode president. De onsterfelijke vader aller Noord-Koreanen. Zijn geest waart alom rond en laat het onderdrukte volk als één lichaam functioneren. Iedereen die uit de pas loopt wordt toegevoegd aan de naar schatting 1 tot 5% van de Noord-Koreanen die in concentratiekampen wordt gemarteld. Vóór 1945 was het christendom een belangrijke godsdienst in het land. Na de zelfverheffing van Kim-Il-sung is het bezitten van een bijbel al genoeg voor een enkeltje concentratiekamp.

Na de dood van zijn vader in 1994 heeft de wereldvreemd aandoende Kim-Jong-il het juche gedachtegoed geërfd om het in leven te houden en te verdedigen tegen imperialistische westerse landen. Het vreemd uitgedoste mannetje draagt de namen “Geliefde leider” en “Generaal”.

Van deze twee hangt Kim-Jong-il vooral de Generaal uit. Om de nationale eenheid te verstevigen creëert hij brandhaardjes die door nieuwslezers van robotachtige, staccato geschreeuwde oorlogsretoriek worden voorzien.

Maar hoe lang laat buurland Zuid-Korea haar geduldsgrenzen nog lijdzaam overschrijden? Hoe lang laat de wereld zich nog afpersen door Noord-Koreaanse atomen? Het land wordt gerekend tot de zogenoemde “as van het kwaad”. Als Noord-Korea werkelijk de “heilige oorlog” begint, waarmee wordt gedreigd en atoombommen inzet, dan vrees ik dat na afloop van de strijd “as van het kwaad” wel eens tweeledig kan worden uitgelegd.

Deze column heb ik in het jaar 99 na Kim-Il-sung geschreven. De Koreaanse jaartelling begint namelijk in 1911, het geboortejaar van de Eeuwige President…

Henk van Blijderveen