André Kuipers cirkelt veilig in een baan om de aarde. Maar dit heeft wel heel wat voeten in de aarde gehad. Want aan de onfeilbaarheid van de wetenschap wordt danig getwijfeld. De bijgelovige handelingen spreken boekdelen.
Vijf dagen voor de ruimtereis signeerden Kuipers en zijn twee collega’s dwangmatig een muur van het ruimtevaartmuseum. Ook schreven ze na een laatste nachtje kosmonautenhotel hun naam op de hoteldeur. En wel omdat Joeri Gagarin, de eerste Rus die 50 jaar geleden de ruimte kreeg, dit alles óók voor zijn lancering deed.
Bij het voorgaande moest ik denken aan het spreekwoord: gekken en dwazen schrijven hun namen op muren, deuren en glazen. Het spreekwoord gaat een beetje mank op het glas. Want de glazen waarmee ze hun laatste toost uitbrachten werden niet gesigneerd. Waarschijnlijk omdat het glaswerk, naar voorbeeld van alweer die Joeri, in een hoek kapot werd gekeild.
Ja, die Joeri is bijkans een heilige, die tot in het absurde wordt nagevolgd. Zo deed hij het vlak voor die eerste vlucht bijna in zijn broek. Bij gebrek aan een boom plaatste hij een geurvlag tegen het met hoefijzers behangen busje dat hem naar het lanceerplatvorm bracht. En wel tegen het rechter achterwiel. Vijftig jaar lang wordt dat wiel inmiddels door imitatieplasjes van kosmonauten geteisterd. Het rubber moet de verstaffing nabij zijn. Afgelopen keer ging het nog goed, maar ik heb de stille hoop dat de eerstvolgende lancering een klapband oplevert. Want het wordt tijd voor een bommetje onder dat absurde bijgeloof.
Overigens zijn André en zijn maten het verblijf in het ruimtestation volgens sobere traditie gestart: met gelukbrengend brood en zout. Waarom niet wat minder bijgelovig en een eitje erbij gekookt? Een kip is toch zo meegenomen? En omdat de zon door de 16 banen per etmaal ook 16 keer opgaat, acht ik de kans groot dat zo’n beestje astronomisch legt. Tenminste, bij de vooronderstelling: één eitje per dag.
Het is wel een geruststelling dat André en de twee Russen, voordat ze de raket ingingen, nog door een orthodoxe wijwaterwasstraat zijn gehaald. Of is dat ook bijgeloof?
Henk van Blijderveen
Jezus van Nazareth ziet groen van jaloezie op zo’n navolging als door de (op)volgelingen van Joeri Gagarin.
Heb je die foto’s gezien van de Russische fabriek waar ze de raketten maken? Ik zou ook alle geloof en bijgeloof aangrijpen… Mijn geloof in de technici is niet zoooo groot….
Je moet ze een beetje de “ruimte” geven, bovendien als er genoeg kosmonauten zijn dan hoef je die deur niet eens in de zoveel jaar te lakken, iets waar je begrijpelijk lak aan kan hebben. Maar goed, aan je hele verhaal hangt een luchtje, want waarom worden die wildplassers niet aangepakt?
Ja, haha, wij volgen nu al helemaal in de voetstappen van Jezus, (tenminste dat trachten wij, voor zover wij dat kunnen en het is natuurlijk alleen maar genade). En straks volgen wij hem ook naar boven. Dat hoeft geen miljoenen te kosten. En daar niemand op de wereld een hap minder om.
Leuk bedacht dat ei. Zo een leuke proef zijn.
Als ex misdienaartje kan ik je verzekeren dat wijwater gewoon kraanwater is. Maar ja, zonder rituelen is het leven maar kaal en saai.