Gisteren zag ik een voorproefje van de film “2012”. Verwoestende watermassa’s, verfrommelde steden en, als teken van verdwijnende hoop, een verbrokkelend Vrijheidsbeeld. En dat allemaal omdat de kalender van de Maya’s in 2012 zou eindigen.
Al sinds mensenheugenis is men met een ondergang van de aarde bezig. Tegenwoordig word je doodgegooid met getructe rampenfilms. In de tijd van mijn jeugd (ik word oud, de rampen krijgen me er maar niet onder) had je ene Lou de Palingboer. Hij waande zich de opgestane Jezus. Voor Lou was het destijds behelpen. Hij had geen spectaculair digitaal plak- en knipwerk tot zijn beschikking. De man deed het volkomen met zijn charisma. Daarmee smeerde hij zijn volgelingen een nucleaire apocalyps aan. Maar omdat Lou onsterfelijk was zouden zijn adepten in het kielzog van hun stralende Palingboer als enigen de ellende overleven. Uiteindelijk bleek Lou niet eens in staat om een dodelijke ziekte te overwinnen…
Nee, Lou was geen optie om te overleven. Wellicht dat nog niet ontdekte planeten als vrijplaatsen kunnen dienen. Vrijplaatsen waar met een schone lei vervuild kan worden. Smetteloos nieuwe schriftjes die, net als het aardse kladblok, een kliederboel zullen worden. De mens neemt tenslotte zichzelf mee.
Zolang die vrijplaatsen nog niet zijn gevonden, zullen we het met een terminale aarde moeten doen. Maar ik heb goed nieuws. Volgens aardwetenschapper Andreas Fuls is niet 2012, maar 2220 de nieuwe deadline. De ingewikkelde Mayakalender was volgens hem niet juist geïnterpreteerd.
Pfff! Alweer een aanslag afgewend. Na ons de zondvloeden en vuurzeeën. Met dank aan de wetenschap, die dankzij voortschrijdend inzicht de Mayakalender een paar honderd jaar heeft kunnen oprekken.
Het lijkt wel of dorpsgekken en wetenschappers over het al dan niet voortbestaan van de aarde gaan. Ja, onrealistische waanzin en realistisch lijkende genialiteit liggen weer eens dicht bij elkaar.
Alsof er geen God is die alles heeft geschapen, in stand houdt en op zijn tijd zal zorgt voor een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Alsof Jezus geen Vrijplaats is.
Henk van Blijderveen
RSS - Posts
2009/10/28 at 12:50 |
Tot de negentiende eeuw geloofde men dat de wereld vandaag, maar dan in het jaar 4004 voor de geboorte van God,s zoon geschapen werd. Dat Adam het levenslicht voor het eerst aanschouwde. In die tussen liggende tijd is de wereld al een keer bijna vergaan. Het was Noach die dat heeft voorkomen.Ik heb vele familieleden gehad die vergeefs op de Messias hebben gewacht. Hun wereld verging door het antisemitisme. Ik heb niet de behoefte het aantal profeten met èèn te vermeerderen en waag me dus niet over welke voorspelling dan ook te poneren. Ik heb alle tijd die me gegeven is.
2009/10/29 at 09:02 |
We worden oud hè Henk. Ik kan me Lou ook nog heel goed herinneren
2009/10/29 at 09:11 |
Er is zelfs ooit een hitje geweest met: “De dertigste mei gaat de wereld naar de maan, dan is’t met ons gedaan…” Maar in het vervolg stond: “Maar niemand weet in welke jaar…” De milleniumkoorts in het jaar duizend en een heel flauwe afspiegeling rond 2000… Och, weet je, ik verga iedere dag, van hier naar daar, maar ver ga ik niet meer…