De sterspeler van AZ, Mounir El Hamdaoui, is uit vorm. Hij gedraagt zich echter onveranderd als een vedette en wenst ook als zodanig door anderen behandeld te worden. Zijn voetballeven wordt nu bepaald door gemiste kansen, opstootjes en disciplinaire straffen.
Verslaggever Youri van den Busken schreef over de vormcrisis van Mounir en ontmoette hem na een wedstrijdje ergens in een stille gang. Een 10 minuten durende intimiderende scheldkanonnade van Mounir was het gevolg.
De slotconclusie van de journalist: “Naar buiten toe is Mounir de modelprof, maar ondertussen op een stil moment, dan kan hij behoorlijk uit zijn slof schieten.”
Nou is Mounir niet de enige met twee gezichten. Met schroom moet ik het erkennen: ook ik heb er twee. Ook ik bereken de afstelling van mijn ontluchtingsklep. Word ik gebeld door een onuitgenodigde irritante verkoper, dan sta ik hem anders te woord dan een onredelijke werkgever.
Ik sla een andere toon aan wanneer ik als een anonieme schim in mijn auto word geconfronteerd met een bumperklever, dan wanneer ik zondags direct na de kerkdienst tegen de grond word gelopen door een naar het uitgifteloket rennende koffiejunk. “Ach, geeft niet. Kan gebeuren.”
Als mens bereken je de gevaren van een uitbarsting voor je imago of je positie. Met sommige mensen, zoals buren, collega’s en geloofsgenoten moet je verder. Anderen zie je waarschijnlijk nooit weer. Bij hen kun je wat meer jezelf zijn.
Nee, ik ben niet trots op dat vervelende gezicht dat ik zo af en toe laat zien. Het is een restant van mijn oude natuur. Ja, een restant. Want vóór mijn bekering was ik een en al oude natuur. Na mijn bekering ben ik mij door inwoning van de Heilige Geest steeds meer bewust geworden van mijn gedrag. Een gedrag dat ik uit liefde voor God wil veranderen. In eigen kracht veranderen zou op onderdrukking van mijn gedrag uitdraaien. Met de daarbij horende geknepen katten in het donker. Godzijdank heb ik de hulp van de Heilige Geest die geleidelijk mijn oude ik vervangt door Gods natuur. Ik ben een nieuwe schepping in Christus en groei naar zijn beeld!
Gelukkig maar, want die oude natuur is geen gezicht.
Henk van Blijderveen
RSS - Posts
2009/10/08 at 13:39 |
Als ik alleen ben en niemand ziet me…….
Ik ben bijvoorbeeld thuis met een klusje bezig en het wil maar niet lukken – niet geremd door de aanwezigheid van anderen komen de vloeken dan uit mijn mond rollen. Onhoudbaar, onstuitbaar; helse drift, die een uitweg zoekt.
2009/10/09 at 10:24 |
Op eigen kracht je ongewenst gedrag veranderen wil nog niet inhouden dat dat dan ook betekent dat het onderdrukking is. Want onderdrukking is geen verandering.Ook zonder de hulp van de H.Geest is de mens in staat voor het goede.
2009/10/09 at 17:18 |
@Leibele: Bij mij resulteerde het in het verleden vaak in een verandering van het gedrag voor de buitenwacht. Ik spreek in dit geval dan ook uit eigen ervaring. Zoals uit de tekst ook blijkt.